به گزارش «
سراج24»، یک مونبع ایرانی که ازذکرنامش خودداری کرد به «المانیتور» گفت که دست نیافتن به توافقی درمورد این مسایل موجب کندشدن روند ازسرگیری مذاکرات شده است که انتظار میرود ماه جاری میلادی صورت گیرد.
انتخاب مجدد «باراک اوباما» رییس جمهوری آمریکا این خوش بینی را پدیدآورده که ایران و آمریکا و شرکای آن در گروه 1+5 در موضعی خواهند بود که انعطاف بیشتری را برای خنثی کردن بحران پدیدآمده برسر پیشبرد برنامه هستهای ایران نشان دهند.
با این حال، به نظر میرسد همین مسایل مشابه که سال گذشته میلادی طی سه دور مذاکرات بیثمر برای مذاکره کنندگان مانع ایجاد کرده بود اکنون نیز مانع پیشرفت آن شده و حتی بازگشت مذاکره کنندگان بر سر میز مذاکره را دشوار کرده است.
یک دیپلمات غربی روز جمعه (۱۰ ژانویه) به «المانیتور» گفت تلاشها درجریان است تا ترتیب نشستی در پایان ماه جاری میلادی داده شود اما هنوز درمورد تاریخ یا محل برگزاری آن توافقی صورت نگرفته است.
به گزارش فاطذ نیوز این منبع ایرانی به «المانیتور» گفت که ایران میخواهد حق و حقوق آن طبق معاهده عدم اشاعه هستهای در این پیشنویس ذکر شود که به معنای آن است که هیچگونه محدودیتی برای غنیسازی نخواهد بود،درخواست دوم هم کاهش تحریمها از جانب سازمان ملل و نه آمریکا و اروپا است.
این منبع افزود: اگر این دومساله گنجانده شود، ایران در موضعی قرار خواهد گرفت که در مورد یک توافق کلی دربرگیرنده موضوعهای زیاد و موردعلاقه آژانس بین المللی انرژی اتمی و ۱+۵، بحث کند.
با وجود اینکه پیمان منع اشاعه هستهای حق استفاده صلح آمیز از انرژی اتمی را برای امضاءکنندگان این پیمان تضمین میکند، اما شورای امنیت سازمان ملل خواسته است که ایران غنیسازی اورانیوم را تا زمانی که آژانس اعلام کند برای تولید تسلیحات هستهای تلاش نمیکند، به حال تعلیق درآورد.
المانیتور نوشته است: آژانسهای اطلاعاتی آمریکا اعلام کردهاند، ایران یک برنامه طرحریزی شده برای دستیابی به توانایی تولید تسلیحات هستهای را از اواخر دهه ۱۹۹۰ دستکم تا سال ۲۰۰۳ دنبال کرده است و گمانه زنیها بر این است که پس از آن برخی تحقیقات از سر گرفته شده است.
یک مقام دولت اوباما درمورد تاخیر در برنامهریزی برای دور جدید مذاکرات، گفت: تلاش میکنیم تاریخ و محل برگزاری نشست را قطعی کنیم. ۱+۵ متحد بوده و آماده از سرگیری گفتوگوها است. امیدواریم توافق با ایران درمورد نحوه ادامه مذاکرات انجام شود و پیشرفت قابل توجهی برای پرداختن به نگرانیهای بینالمللی درمورد برنامه هستهای و یافتن یک راه حل دیپلماتیک صورت گیرد.
یک مقام اروپایی که به شرط فاش نشدن نام سخن میگفت، اظهار داشت: منتظر پاسخ آنان به تاریخها و محل برگزاری پیشنهادی خود هستیم.
احتمال دارد که تهران درگیر گفتوگوهای پیش از مذاکرات است تا از لحاظ روحی امتیازهایی در مذاکرات کسب کند. شاید هم بین خود دچار اختلاف شدهاند که آیا عاقلانه است این روند زمانی که به نظر میرسد ۱+۵ هیچ امتیازی را به پیشنهادهایی که ایران سال گذشته رد کرد، اضافه نکردهاند، ازسرگرفته شود؟
شاید هم ایران منتظر نتیجه مذاکرات جدید هفته جاری با آژانس بینالمللی انرژی اتمی در مورد ابعاد نظامی ادعایی برنامه هستهای ایران است، هر چند که به نظر میرسد پیشرفت در این زمینه با کل مذاکرات مرتبط باشد.
احتمال سوم این است که ایران منتظر تایید کابینه جدیداوباما است با این امید که «جان کری» نامزد سمت وزارت خارجه و «چاک هیگل» نامزد وزارت دفاع، مسالمتآمیزتر از مقامات قبلی باشند.
هر چند که این مساله غیرمحتمل مینماید، زیرا سیاست درباره ایران از جانب کاخ سفید و نه وزارت خارجه یا وزارت دفاع تععین میشود و اوباما درمورد تصمیم برای منع ایران از تولید تسلیحات هستهای قاطع است.
هرچقدر این بنبست طولانیتر شود، مجازاتهای بیشتری ازجانب تحریمها بر اقتصاد ایران اعمال میشود و فشارها برای وادارکردن این کشور به دادن امتیاز بیشتر میشود. از سوی دیگر، تهران در حال اندوختن مقادیر عظیمی از اورانیوم غنی سازی شده ۲۰ درصدی «یو-۲۳۵» بوده که به گونه خطرناکی به میزان تولید تسلیحات نزدیک است.
مقامات آمریکایی هشدار دادهاند، مدت زمان کمی برای پیشرفت دراین زمینه باقی است. ایران در ماه ژوئن (خرداد) انتخابات ریاستجمهوری برگزار میکند و انتظار میرود این مساله مقامات این کشور را به خود مشغول کند.
«کرگ تیلمن» از «انجمن کنترل تسلیحات» در واشنگتن به المانیتور، گفت: به نظر میرسد ایرانیان احساس میکنند، باید کاری انجام دهند حتی اگر این توافق برای بازگشت و مذاکره باشد.
تحلیلگر ارشد سابق وزارت خارجه آمریکا در مسایل هستهای، افزود: امکان دارد در این مذاکرات با لحنی صحبت شود که حاکی از اعطای امتیاز نباشد، اما با این حال موجب میشود، ایرانیان چیزی برای ارایه به تندروها داشته باشند.
تیلمن گفت: این حقیقت که مذاکرات در مورد این پیشنویس تا این حد نگران کننده است، یادآور دشواری کل این روند است.
